Władzę w kolonii

Władzę w kolonii sprawowali mianowani przez Kompanię gubernator z pięcioosobową Radą. Posiadali oni władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą.

Wobec ograniczenia się głównie do wymiany handlowej z Indianami – zresztą niezbyt rozległej – emigracja do kolonii nie była liczna. W celu jej wzmożenia wprowadziła Kompania tzw. system patronatu (patroon system). W specjalnie w tym celu wydanym przywileju z 7 (17) czerwca 1629 r. przyznała ona każdemu, kto’ założył osadę z 50 kolonistami w wieku powyżej 15 lat, pasmo ziemi (16 mil05 wzdłuż jednego brzegu rzeki lub 8 mil po obu stronach r^eki, w obu wypadkach bez ograniczeń w głąb terytorium). Patronowie otrzymali pełną własność zajętego przez nich obszaru oraz władzę nad osadnikami zamieszkałymi na tym obszarze. Osadnikom, którzy otrzymali od patrona ziemię, nie wolno było opuszczać jej przez 10 lat. Wolno im było sprzedawać swe płody tylko patronom, podlegali prawom przymusowym (np. obowiązkowi mielenia zboża w młynie patrona), ponadto obowiązani byli do pewnych usług osobistych. Te feudalne stosunki własnościowe hamowały napływ osadników, z drugiej zaś strony przyczyniły się do powstania bogatej warstwy ziemiańskiej.

Leave a Reply