W Sielcach

Stalin łaskawie pozwolił utworzyć na terytorium sowieckim nową armię pol-ską. Żołnierze służący w szeregach tego już „ludowego” wojska polskiego mieli ułatwić utrwalanie komunistycznej władzy w Polsce. Obóz wojskowy utworzono w Sielcach nad Oką (dopływ górnej Wołgi). Ochotnicy, którzy przybywali do Sielc, w ogromnej większości nie darzyli stalinizmu sympatią, ale woleli wracać do Polski z bronią w ręku, niż pozostać w „gościnym” kraju bolszewików. Biało-czerwony sztandar nad bramą obozu w Sielcach mógł napawać otuchą, choć z kolei orzeł na czapce wojskowej, orzeł bez korony, zwany przez Rosjan pogardliwie „kuricą”, przypominał, że armia tworzona pod egidą ZPP to jakaś inna armia polska. Jej dowództwo nie uznawało zwierzchnictwa rządu Rzeczypospolitej. Znaczna część oficerów była oddelegowana z armii sowieckiej i nie umiała po polsku ani słowa. Trudno się temu dziwić: oficerowie polscy zginęli w Katyniu albo odeszli z Andresem.

Dowódcą formowanego w Sielcach wojska został gen. Zygmunt Berling, ofi-cer armii Andersa, który nie ewakuował się na Bliski Wschód, samowolnie został na terytorium Rosji – a więc formalnie rzecz biorąc, zdezerterował. Część history-ków twierdzi, że Berling był agentem NKWD, inni widzą w nim patriotę przekonanego, że najkrótsza droga do Polski prowadzi z Rosji wprost na zachód.

W Sielcach najpierw tworzono tylko jedną dywizję. Nadano jej imię Tadeusza Kościuszki. 15 lipca 1943 r., w rocznicę bitwy pod Grunwaldem, Kościuszkowcy złożyli przysięgę. W październiku 1943 r. ruszyli na front. Z Niemcami starli się pod wsią Lenino na Białorusi. Pokazali tam dużą wartość bojową. Wkrótce utworzono następne dywizje piechoty oraz Biygadę Pancerną im. Bohaterów Westerplatte (korpus rozwinięty później w Pieiwszą Armię Ludowego Wojska Polskiego).

Leave a Reply