W okresie wojny domowej w Anglii

W okresie wojny domowej w Anglii zesłano do kolonii na prace przymusowe jeńców-rojalistów, jeńców wziętych do niewoli w czasie podboju Irlandii przez Cromwella, po Restauracji – licznych zwolenników republiki, później uczestników powstania przeciw Jakubowi II (w 1685 r.).

Kolonie niechętnie przyjmowały zesłanych przestępców w obawie przed ewentualnym wzrostem przestępczości w kolonii. Jednakże wszelkie uchwalane od drugiej połowy XVII w. w koloniach ustawy zamykające dowóz skazańców nie zyskały mocy obowiązującej z powodu sprzeciwu gubernatorów królewskich względnie właścicieli kolonii. Projekt ustawy o zakazie zsyłania do Ameryki został w 1760 r. odrzucony przez parlament. Co więcej, w 1717 r. uchwalił parlament ustawę zezwalającą sądom skazywanie pewnych kategorii przestępców na zesłanie do kolonii na oznaczony okres, który jednak nie mógł być krótszy niż siedem lat. Zbyt wielu było zainteresowanych finansowo w zsyłce przestępców do kolonii. Kolonie starały się bronić przed napływem niepożądanych elementów, wprowadzając odpowiedzialność tego, kto kupił zesłanego za jego dobre zachowanie się.

Leave a Reply