TWORZENIE NOWEGO ŁADU ŚWIATOWEGO (PO 1989 R.)

Jesień Ludów. Początki Trzeciej Rzeczypospolitej. Ofensywa Zachodu. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. świat zachodni cieipiał na brak zdecydowanego przywództwa po 1968 r. pogrążył się także w kryzysie ideowym. Wyrażało się to w ciągłych ustępstwach wobec Związku Sowieckiego i udanej propagandowej ofensywie Moskwy, która potępiała zbrojenia na Zachodzie oraz piętnowała rządy burżuazji nad światem i amerykański imperializm. Znaczna część opinii publicznej w Europie Zachodniej, Ameryce Północnej, Australii i Japonii bezkrytycznie wtórowała tym oskarżeniom, nie widząc zbrojeń sowieckich, totalitarnej dyktatury i moskiewskiego imperializmu. Część zwolenników kontrkultury popierała lewacki terroryzm (choć aktywnie uczestniczyła w nim tylko garstka komunistycznych fanatyków w Niemczech i we Włoszech).

Dopiero w latach osiemdziesiątych sytuacja się zmieniła. Prezydent Stanów Zjednoczonych Ronald Reagan, premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher, kanclerz Niemiec Helmut Kohl oraz ogromnie popularny w świecie (nie tylko wśród katolików) Jan Paweł II przystąpili do zasadniczej krytyki komunizmu. Reagan, Thatcher i Kohl występowali przeciw lewicowym (nie tylko komunistycznym) pretensjom do kształtowania umysłów, głosząc hasła neokonserwatywne i liberalne, podkreślające odpowiedzialność człowieka za siebie, rolę prywatnej własności

iindywidualnej przedsiębiorczości oraz dumę z cywilizacyjnego dorobku kultury euro-amerykańskiej. Jan Paweł II sprecyzował społeczną naukę Kościoła (jako rozwinięcie wskazań Drugiego Soboru Watykańskiego), którą kierują się nie tylko chrześcijańscy demokraci, ale także konserwatyści przywiązani do wartości moralnych wywodzących się z Dekalogu.

Leave a Reply