Trzecia wreszcie karta

Trzecia wreszcie karta z 12 (22) marca 1612 r. rozszerzała znacznie uprawnienia Kompanii, której członkowie zbierać się mieli w sprawach kolonii cztery razy do roku. Karta ta przekazała bowiem Kompanii zarząd kolonią, przenosiła na nią prawo mianowania wszystkich urzędników do zarządu kolonii oraz wydawania ustaw i rozporządzeń dla kolonii z zastrzeżeniem, że nie będą sprzeczne z prawami i ustawami Anglii.

Osadnicy nie uzyskali w kartach żadnych praw. Byli oni całkowicie zależni od zarządzeń władzy Kompanii, co wywołało wśród nich niezadowolenie. Kiedy kierownictwo Kompanii dostało się w ręce członków Kompanii, będących w opozycji do absolutyzmu królewskiego, chcieli oni z jednej strony uśmierzyć niezadowolenie osadników, z drugiej urzeczywistnić w kolonii swe ideały politycz-ne. Powołany na stanowisko gubernatora Sir Georges Yeardley, zwolennik udziału mieszkańców kolonii “w jej zarządzie, zwołał w 1619 r. zgromadzenie przedstawicieli osadników,które miało posiadać prawo wydawania wszelkich praw i rozporządzeń, jakie uważało za dobre i korzystne dla osadników.

Leave a Reply