Spiskowcy z Wehrmachtu

Spiskowcy z Wehrmachtu mieli nadzieję, że pozbywszy się Hitlera, zdołają namówić aliantów zachodnich do zawarcia pokoju z Niemcami i przeciwstawienia się Rosji. Liczyli na strach Zachodu przed komunizmem. Pragnęli powtórzyć „cud”, któiy uratował w 1762 r. Prusy od klęski w wojnie siedmioletniej. Cud się nie powtórzył. Spisek Stauffenberga jest do dziś dla wielu dowodem oporu oficerów Wehrmachtu przeciw faszyzmowi. Opór ten jednak objawił się o dziesięć lat za późno.

Armia Czerwona w drodze do Berlina. W marcu 1944 r. Armia Czerwona osiągnęła przedwojenną granicę Polski. Dla rządu Rzeczypospolitej oznaczało to wkro-czenie sojusznika na terytorium polskie. Stalin (nie utrzymujący z polskim rządem stosunków dyplomatycznych) takiej interpretacji nie przyjmował do wiadomości. Annia Krajowa zaktywizowała swą działalność na kresach dla podkreślenia polskich praw do tych obszarów (akcja „Wachlarz”), ale zapłaciła wielkimi ofiarami w starciach z Niemcami i Ukraińcami, a po przejściu Armii Czerwonej uległa terrorowi za strony NKWD.

Dopiero w lipcu 1944 r., gdy Annia Czerwona przekroczyła Bug, Stalin uznał, że jego wojska znalazły się na obszarze Polski. W sieipniu tego samego roku Sowieci stanęli nad Wisłą i na dłużej przerwali działania wojenne na głównym kierunku natacia. Miało to związek z powstaniem warszawskim (rozdział XIII.8.) i z zajmowaniem krajów bałkańskich (ofensywa na Budapeszt).

Leave a Reply