Reforma gospodarcza w Polsce

Reforma gospodarcza w Polsce. Wystarczy zalegalizować opozycyjne dotąd partie polityczne, znieść cenzurę i przeprowadzić wolne wybory, by totalitaryzm został zlikwidowany. Dla przeistoczenia socjalistycznego systemu gospodarczego, polegającego na planowaniu i państwowej własności, w system oparty na własności prywatnej, konkurencji i wolnym rynku trzeba wielu bolesnych zmian strukturalnych, zmiany mentalności ludzkiej i wielu lat ciężkiej pracy.

Dzieła reformy podjął się Leszek Balcerowicz, wicepremier w rządzie Tade-usza Mazowieckiego odpowiedzialny za finanse i gospodarkę. Zaczął prywatyzować państwowe przedsiębiorstwa i wydał zdecydowaną walkę inflacji (spadkowi wartości waluty). Pracownicy wielkich, ale deficytowych przedsiębiorstw państwowych, dowiedzieli się, że ich zakłady są nierentowne. Państwo przestało drukować pieniądze bez pokrycia. Banici przestały być chętne do umarzania pochopnie zaciągniętych długów. Pieniądz polski z „papierowego śmiecia” zaczął się przeobrażać w porządną walutę. Balcerowicz popierał prywatną działalność gospodarczą (choć w tej sprawie kontynuował dzieło zaczęte jeszcze u schyłku 1988 r. przez Mieczysława Rakowskiego, ostatniego premiera desygnowanego przez PZPR).

Te zmiany, choć korzystne na przyszłość, postawiły wielu ludzi w trudnej sy-tuacji. Balcerowicz, dla jednych symbol powrotu do gospodarczej normalności, drugim kojarzy się z bezrobociem i bankructwem.

Leave a Reply