PSL

PSL musiało poprzeć granicę na Odrze i Nysie oraz reformę rolną. Aby czymś różnić się od komunistów, zaproponowało negatywną odpowiedź na pytanie dotyczące zniesienia senatu.

Według oficjalnych wyników na drugie i trzecie pytanie prawie wszyscy odpowiedzieli twierdząco, ale na pierwsze pytanie 32% głosujących odpowiedziało przecząco. W Krakowie jednak, gdzie PSL miał swych przedstawicieli w komisjach wyborczych (utrudnienie dla fałszerstw), aż 84% głosujących poparło zalecenie PSL.

Dwa ugrupowania. PPR pragnęło stworzyć wrażenie, że przewodzi koalicji repre-zentującej większość społeczeństwa. W tym celu komuniści nawiązali współpracę z socjalistami. Ideowi członkowie PPS stworzyli organizację „Wolność-Równość- Niepodległość”. Stanowiła ona jedną z głównych sił obozu londyńskiego. Do PPS- WRN należeli kolejny premier rządu na wychodźstwie, Tomasz Arciszewski, i przewodniczący Rady Jedności Narodowej, sądzony w procesie szesnastu, Kazimierz Pużak. Świadczyło to o tym, że PPS nie chce mieć z PPR nic współnego. Znaleźli się jednak wśród polskich socjalistów ludzie skłonni do współpracy z komunistami. Utworzyli oni „koncesjonowany” PPS, który wiernie stał u bolcu PPR. Powstało także Stronnictwo Ludowe (rozłamowe w stosunku do PSL) oraz Stronnictwo Demokratyczne założone przez lewicową inteligencję.

Leave a Reply